Το όραμα της θλίψης – 3 Σπαθιά (ταρώ)

Το όραμα των 3 σπαθιών της Μικρής Αρκάνα των Ταρώ είναι το όραμα του πόνου στη ζωή. Σε έναν κόσμο που κυβερνούν τα πάθη και οι επιθυμίες, μας έρχονται τα λόγια του σοφού αυτού Δασκάλου Άβαταρ Σιντάρτα που μας διδάσκει το νόημα του πόνου και της θλίψης.

«Και να, Ω Μπίκου, η Ευγενής Αλήθεια για τον πόνο:
Η γέννηση είναι πόνος, τα γηρατειά είναι οδυνηρά
Η αρρώστια είναι οδυνηρή, ο θάνατος είναι οδυνηρός,
Το άγχος, η στενοχώρια είναι οδυνηρά.
Η ένωση με το δυσάρεστο είναι οδυνηρή,
ο αποχωρισμός από αυτά που αγαπάμε είναι οδυνηρός.
Οδυνηρό είναι να μην αποκτούμε αυτά που επιθυμούμε.»

Και συνεχίζει με τα αίτια του πόνου:

«Αυτό που μας οδηγεί στο να ξαναγεννιόμαστε είναι η δίψα, που συνοδεύεται από την προσκόλληση στην ευχαρίστηση, βρίσκοντας την ευχαρίστηση εδώ κι εκεί, είναι η δίψα της επιθυμίας, η δίψα της ύπαρξης, η δίψα της ανυπαρξίας.»

 

Αφού λοιπόν η προσκόλληση στη θέληση για απόκτηση κι εκπλήρωση επιθυμιών εμποδίζει την ψυχή να υπερβεί το Σαμάντι, τότε θα πρέπει να αποκολληθεί πλήρως από κάθε επιθυμία και θέληση για την ύπαρξη. Είναι πιο υγιές από το να ελκύεις επαναλαμβανόμενα πρότυπα δράσης, δίψας και απογοήτευσης. Όσο επιθυμείς, ακόμα και να το αποκτήσεις θα το χάσεις κι αυτό είναι νόμος. Η λύση είναι να πεθάνει η θέληση για εγωϊκές επιθυμίες. Όταν επιθυμείς κάτι έχεις προσμονή, αγωνία, άγχος. Μπορεί να καταφέρεις να εκπληρώσεις τις επιθυμίες μπορεί και όχι. Εάν τις καταφέρεις αισθάνεσαι ευτυχής. Όταν το χάσεις όμως μιας και νομοτελειακά τα πάντα έχουν αρχή και τέλος, υποφέρεις από την έλλειψη του. Αυτή την προσκόλληση τη βλέπουμε και στο θρήνο για τους κοντινούς μας ανθρώπους που φεύγουν από τη ζωή που είναι στη φύση όμως να μην επιβιώνει τίποτα για πάντα στο υλικό πεδίο! Άρα αυτό που απαιτείται είναι η πλήρης αποκόλληση από κάθε τι που κατευθύνει το συναίσθημα στις επιθυμίες και τις  ασυνείδητες  παρορμήσεις.
3 Σπαθιά τρυπούν μια καρδιά. Ο Κρόνος στην έξαρση του στο Ζυγό μας δείχνει πως στη ζωή δεν επιβιώνεις με συναισθηματισμούς αλλά με ψυχρή κοινή λογική που λέει πως όσο δένεσαι με οτιδήποτε υλικό, θα σε πονάει ο χαμός του. Ξέρω ότι θα κατηγορηθώ πως σκέφτομαι πεσιμιστικά και μηδενιστικά όμως προτιμώ μια συνθήκη που ξέρεις πως τα πάντα ξεκινούν αλλά και καταλήγουν στο τίποτα οπότε δεν έχουν νόημα οι επιφανειακές, ενστικτώδεις συγκινήσεις. Λιγότερο δυστυχισμένος και θλιμμένος θα είναι αυτός που θα αισθάνεται ψυχικά απεκδυόμενος κάθε δίψα για επιθυμίες, οπότε μετατρέπεται από αρνητική και καταστροφική δύναμη σε θετική και εποικοδομητική.

three_swords

Του: Δημήτρη Παναγιωτίδη

Αρέσει σε %d bloggers: