ESP – Η Έκτη Αίσθηση

 

Με τον όρο ESP (extrasensory perception) περιγράφουμε αυτολεξεί την εξωαισθητική ή αλλιώς υπεραισθητήρια αντίληψη ή αλλιώς τη γνωστή σε όλους μας «έκτη αίσθηση» και ορίζεται ως η λήψη πληροφοριών πέρα από τις αναγνωρισμένες 5 φυσικές αισθήσεις του ανθρώπου. O ο όρος υιοθετήθηκε από τον ψυχολόγο J. B. Rhine για να υποδείξει τις ψυχικές δυνάμεις όπως την τηλεπάθεια, τη διαίσθηση, τη διόραση και τη διακοή καθώς και τις μεταχρονικές τους λειτουργίες όπως την πρόβλεψη του μέλλοντος και τη μεθεπίγνωση του παρελθόντος.

Η Παραψυχολογία είναι η μελέτη όλων των μεταφυσικών ψυχικών φαινομένων συμπεριλαμβανομένης και της ESP. Η παραψυχολογία έχει κατακριθεί για τη συνέχιση των ερευνών της παρά την αδυναμία της να παρέχει πειστικές αποδείξεις για την ύπαρξη ψυχικών φαινομένων μετά από παραπάνω από έναν αιώνα έρευνα. Η επιστημονική κοινότητα απορρίπτει την ESP λόγω έλλειψης βάσης στοιχειοθετημένων δεδομένων, την έλλειψη τεκμηριωμένης θεωρίας που θα την εξηγούσε, την έλλειψη πειραματικών τεχνικών που θα μπορούσαν να δώσουν αξιοπίστως θετικά αποτελέσματα και γενικότερα θεωρεί την ESP ανύπαρκτη .

Τη δεκαετία του 1930, στο Πανεπιστήμιο Duke στη Βόρεια Καρολίνα, ο J. B. Rhine και η γυναίκα του διεξήγαγαν πειράματα σχετικά με την εξωαισθητική αντίληψη.  Ενώ η Louisa Rhine συγκεντρώθηκε στη συλλογή στοιχείων από μεμονωμένες υποθέσεις, ο J. B. Rhine δούλεψε επί το πλείστον στο εργαστήριο, καθορίζοντας προσεκτικά όρους όπως η ESP και το Psi* και σχεδιάζοντας πειράματα για να τους εξετάσει. Ένα απλό σετ καρτών δημιουργήθηκε που αρχικά ονομάστηκαν Κάρτες Zener, σήμερα τις αποκαλούμε Κάρτες  ESP. Φέρουν τα σύμβολα του κύκλου, τετραγώνου, κυματιστών γραμμών, σταυρού και αστεριού. Πέντε από το κάθε σύμβολο σε μια τράπουλα με 25 συνολικά φύλλα.

 

*Psi – Στην Παραψυχολογία, το psi είναι ο άγνωστος παράγοντας στην εξωαισθητική αντίληψη και την ψυχοκίνηση που δεν εξηγείτε από γνωστούς φυσικούς ή βιολογικούς μηχανισμούς. Ο όρος προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Ψ που είναι το 23ο γράμμα του ελληνικού αλφάβητου και το αρχικό γράμμα της λέξης ψυχή. Ο όρος επινοήθηκε από το βιολόγο Berthold P. Wiesner και χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά εγγράφως σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε το 1942 από το τον ψυχολόγο Robert Thouless στο Βρετανικό Περιοδικό Ψυχολογίας.

 

Κατόπιν στο πείραμα τηλεπάθειας που διεξάχθηκε, ο «αποστολέας» κοιτάει μια σειρά από κάρτες καθώς ο «αποδέκτης» μαντεύει το σύμβολο. Στην προσπάθεια να παρατηρηθεί η παρουσία διόρασης η τράπουλα παραμένει κρυμμένη από όλους. Στην δε προσπάθεια παρατήρησης που αφορά την πρόβλεψη, η σειρά των καρτών καθορίζεται αφού γίνει η πρόβλεψη.  Τα πειράματα παραψυχολογίας του Πανεπιστημίου Duke προκάλεσε οξεία κριτική από τους ακαδημαϊκούς καθώς και από άλλους που αμφισβήτησαν την ιδέα και τα αποδεικτικά στοιχεία της ESP.

Στις αρχές του 1950 , η CIA ξεκίνησε εκτεταμένη έρευνα στη μηχανική συμπεριφοράς . Διάφορα πειράματα πραγματοποιήθηκαν κατά τη διαδικασία της έρευνας αυτής , συμπεριλαμβανομένης και της χρήσης παραισθησιογόνων ουσιών. Τα ευρήματα από αυτά τα πειράματα οδήγησαν στο σχηματισμό του Προγράμματος Stargate, που χειρίζεται την έρευνα ESP για την ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ .

Στις 19 Ιουνίου του 1957 δημιουργήθηκε ο Σύνδεσμος Παραψυχολογίας (PA) στο Durham της Βόρειας Καρολίνας. Ο σχηματισμός του προτάθηκε από τον J. B. Rhine στο Εργαστήριο Παραψυχολογίας του Πανεπιστημίου Duke . Ο Rhine πρότεινε ότι η ίδια η ομάδα θα συγκροτεί τον πυρήνα της διεθνούς επαγγελματικής κοινωνίας της παραψυχολογίας . Ο στόχος της οργάνωσης , όπως αναφέρεται στο «Σύνταγμα» της , έγινε « για να προωθήσει την παραψυχολογία ως επιστήμη , για τη διάδοση της γνώσης του πεδίου , και να ενσωματώσει τα ευρήματα με εκείνα των άλλων κλάδων της επιστήμης».

Τη δεκαετία του 1960 το ενδιαφέρον των παραψυχολόγων άρχισε να αυξάνετε ως προς τις γνωστικές συνιστώσες του ESP , την υποκειμενική εμπειρία που εμπλέκεται στη λήψη απαντήσεων ESP και το ρόλο της ESP στην ψυχολογική ζωή . Το γεγονός αυτό δημιούργησε την ανάγκη για πειραματικές διαδικασίες που δεν περιορίζονται στη μειονεκτική υποχρεωτικής επιλογής μεθοδολογία του Rhine. Τέτοιες διαδικασίες έχουν συμπεριλάβει πειράματα τηλεπάθειας ονείρων και τα πειράματα Ganzfeld (μια ήπια διαδικασία αισθητηριακής στέρησης).

Το 1969 , υπό τη διεύθυνση της ανθρωπολόγου Margaret Mead , ο Σύνδεσμος Παραψυχολογίας (PA) συγχωνεύθηκε με την Αμερικανική Ένωση για την Πρόοδο της Επιστήμης (AAAS) , τη μεγαλύτερη γενική επιστημονική κοινωνία στον κόσμο.

 

 

 Διαίσθηση,  ένα φαινόμενο του νου που περιγράφει τη δυνατότητα να αποκτά κάποιος γνώση χωρίς την παρέμβαση ή τη χρήση της λογικής. Η αγγλική λέξη για τη διαίσθηση είναι intuition και προέρχεται από το λατινικό ρήμα intueri που μεταφράζεται ως θεωρώ ή την αρχαϊκή αγγλική λέξη intuit που σημαίνει ατενίζω. Άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από το λατινικό ρήμα tuere που σημαίνει περιφρουρώ. Όλες οι ερμηνείες είναι βάσιμες αρκεί κάποιος να σκεφθεί πως λειτουργεί η διαίσθηση. Ας πούμε λοιπόν ότι ατενίζοντας πέρα από τις αισθήσεις και τη λογική λαμβάνουμε πληροφορίες που ως απώτερο σκοπό τους έχουν να μας προφυλάξουν από επιζήμιες αποφάσεις. Η διαίσθηση λοιπόν με απλά λόγια είναι η φυσική δυνατότητα ή δύναμη που καθιστά εφικτό το να γνωρίζει κανείς κάτι χωρίς αποδείξεις ή στοιχεία, μία αίσθηση ή συναίσθημα που μας οδηγεί να δράσουμε κατά ένα συγκεκριμένο τρόπο χωρίς την πλήρη κατανόηση του γιατί.

Η διαίσθηση δεν αποτελεί προνόμιο των διαισθητικών ανθρώπων. Όλοι μας είμαστε προικισμένοι με την άγνωστη αυτή δύναμη. Η διαίσθηση είναι μια αξιόπιστη πηγή σοφίας και φρόνησης, που μπορεί να καθοδηγήσει τις ζωές μας. Το χάρισμα της διαίσθησης το διαθέτουμε όλοι μας σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όλοι έχουμε την ικανότητα  να προβλέψουμε γεγονότα και να προλάβουμε καταστάσεις. Συχνά η διαίσθηση μπερδεύεται με την διόραση. Η δύναμη της διαίσθησης είναι και αυτή μια από τις υποκατηγορίες της ESP (extrasensory perception) αλλά αναφέρεται στη δυνατότητα κάποιων ανθρώπων να αισθάνονται γενικότερα κάποια μελλοντικά γεγονότα ή και παρούσες καταστάσεις.

 

  

Το διαισθητικό σας λεξιλόγιο

Ο καθένας από εμάς πρέπει να συντάξει το δικό του διαισθητικό λεξιλόγιο, γιατί οι λέξεις και οι εικόνες σε κάθε προσωπικότητα είναι διαφορετικά φορτισμένες, ώστε να μπορέσει  να πετύχει την αποκωδικοποίηση των ερεθισμάτων. Υπάρχουν τεχνικές που σίγουρα δεν πρέπει να αφήνουμε ανεκμετάλλευτες και μέσα από αυτές να εξασκούμε το νου και το πνεύμα, αποκτώντας έτσι την δική μας διάλεκτο και επικοινωνία με τον εσωτερικό μας εαυτό. Στόχος μας είναι να αποκτήσουμε μια τέλεια οξεία συναίσθηση αυτών που αισθανόμαστε ώστε να καταλήξουμε στη θέση να τους επιτρέψουμε συνειδητά να εξασθενήσουν. Μόλις αυτοί οι καθημερινοί θόρυβοι υποχωρούν, μπορούμε πλέον να χρησιμοποιούμε τις αισθήσεις μας, για να συγκεντρωνόμαστε σε διαισθητικές πληροφορίες.

Οι διαισθητικές πληροφορίες έρχονται συχνά μέσω των συναισθημάτων που νοιώθετε μπροστά σε μια κατάσταση ή μια απόφαση. Μπορεί απλά, να αισθανθείτε καλά για ένα ορισμένο σχέδιο δράσης ή να δοκιμάσετε ένα συναίσθημα δυσπιστίας απέναντι σε ένα πρόσωπο ή σε μια κατάσταση. Ένας απλός τρόπος για να μάθετε να εμπιστεύεστε την διαίσθηση σας, είναι να θυμάστε να ρωτάτε όταν χρειάζεται να πάρετε μία απόφαση, “με κάνει αυτή μου η απόφαση ευτυχισμένο;” ή “πώς αισθάνομαι με αυτή μου την απόφαση;”. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διατυπωθεί η ερώτηση και να βιωθεί η απάντηση, η αλήθεια όμως είναι ότι η διαίσθηση θα σας παρέχει τις πληροφορίες, για να κάνετε τις θετικές επιλογές που θα σας οδηγήσουν στην πραγμάτωση του σκοπού της ζωής σας, όποιος και αν είναι αυτός.

Στην Ιαπωνία ονομάζουν τη διαίσθηση “τέχνη του στομαχιού”, κι εμείς συχνά καλούμε τέτοιες αισθήσεις “αίσθημα των εντέρων” και στην αγγλική αργκό η λέξη έντερο (gut) σημαίνει προαίσθημα, ένστικτο, διαίσθηση. Μπορείτε να διαπιστώσετε ότι μία απόφαση είναι λάθος, αν λίγο μετά, το σώμα σας είναι βαρύ. Ενώ αντίθετα, μπορεί να νοιώσετε ελαφρύ το σώμα σας, αν η απόφαση είναι η σωστή και σας οδηγεί στην ορθή πορεία ζωής.

Διόραση, γνωστή και ως Clairvoyance προέρχεται από τις γαλλικές λέξεις clair που σημαίνει καθαρός και voyance που σημαίνει όραση και είναι δυνατότητα να αποκτήσει κάποιος πληροφορίες σχετικά με ένα αντικείμενο , πρόσωπο , τοποθεσία ή φυσική εκδήλωση μέσω υπεραισθητικής αντίληψης υπό τη μορφή εικόνων. Ένα πρόσωπο που έχει αυτή την ικανότητα ονομάζεται «μάντης» (clairvoyant) και μεταφράζεται ως «αυτός που βλέπει καθαρά». Πολλοί ερευνητές που αποδέχονται την ύπαρξη της διόρασης δεν κάνουν λόγο για χάρισμα αλλά για ικανότητα. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει, κατά τη γνώμη τους, μια επίλεκτη ομάδα ανθρώπων προικισμένων, αλλά όλοι οι άνθρωποι έχουν την δυνατότητα να γίνουν διορατικοί. Συγκεκριμένα, λέγεται πως από τη βρεφική ηλικία ο άνθρωπος είναι διορατικός, αλλά το γεγονός πως μεγαλώνοντας προσαρμόζεται στην κοινωνική πραγματικότητα όπως αυτή τίθεται μέσα στο οικογενειακό και αργότερα και σχολικό περιβάλλον, αμβλύνει την επαφή του με τον Αστρικό Κόσμο, μέχρι που τελικά απομακρύνεται ολοκληρωτικά. Στον Αστρικό Κόσμο θα επιστρέψει αυτοδίκαια μετά το θάνατο του, οπότε και διαχωρίζεται η ύλη του ανθρωπίνου σώματος από το πνεύμα του.

Μέσα στους κύκλους της Εκκλησίας το φαινόμενο της διόρασης δεν απορρίπτεται, αλλά χαρίζεται σε ανθρώπους με ασκητική ζωή. Ο κλήρος υποστηρίζει, πως η διορατικότητα είναι το δώρο του Θεού σε αυτούς που ζουν σύμφωνα με τις εντολές Του και που παραμένουν αγνοί στην καρδιά και στο μυαλό. Απαιτείται, λοιπόν, καθαρότητα ψυχής και υποταγή στις θεϊκές εντολές για να δωρίσει αυτή τη δύναμη ο Θεός στον άνθρωπο. Έτσι, κατά την Εκκλησία εξηγείται γιατί μοναχοί με σκληρή προσευχή και ασκητικό τρόπο ζωής έχουν την δυνατότητα να «βλέπουν» πέρα από το παρόν, καθώς αυτοί μόνο έχουν ξεπεράσει το κοσμικό επίπεδο και εξελίσσονται μέσα στο Αστρικό.

Για τους εσωτεριστές, ωστόσο, δεν είναι τόσο μονοδιάστατο το συγκεκριμένο θέμα. Αντίθετα, μια μερίδα τους υποστηρίζει πως όλοι οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα της διόρασης αλλά ως επί το πλείστον σε λανθάνουσα κατάσταση. Ελάχιστοι είναι αυτοί που με προσπάθεια και εξάσκηση κατόρθωσαν να την αφυπνίσουν. Κατά την ίδια άποψη, απαιτούνται τεράστια αποθέματα υπομονής και επιμονής για να γίνει κάποιος απλά διορατικός. Άλλωστε και η διορατικότητα διαβαθμίζεται ανάλογα με την προσπάθεια που ο καθένας έχει καταβάλει.

 

 

Διακοή, γνωστή και ως Clairaudience προέρχεται από τις γαλλικές λέξεις clair που σημαίνει καθαρός και audience που σημαίνει ακοή και είναι δυνατότητα να αποκτήσει κάποιος πληροφορίες σχετικά με ένα αντικείμενο , πρόσωπο , τοποθεσία ή φυσική εκδήλωση μέσω υπεραισθητικής αντίληψης υπό τη μορφή ήχων. Εντάσσεται κι αυτή η ικανότητα στην ομάδα της ESP, αλλά για ορισμένους ερευνητές αποτελεί διακλάδωση της διόρασης. Tα τα μηνύματα (ήχοι, φωνές, θόρυβοι) μεταδίδουν τους ηχητικούς παλμούς στον εγκέφαλο, ο οποίος τους επεξεργάζεται και σχηματίζει εικόνα ως προς την πηγή προέλευσης τους. Η διάκριση βέβαια από τους πνευματικά ασταθείς που ισχυρίζονται πως «ακούν φωνές» δεν είναι τόσο εύκολη και αυτό συνετέλεσε στην απαξίωση της Διακοής ως ικανότητας.

 

Υπάρχουν, ωστόσο, και άλλες ανθρώπινες δυνατότητες που συγχέονται με την διόραση, αλλά θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως η διόραση υπό στενή έννοια αφορά μια συγκεκριμένη αίσθηση, αυτή της όρασης και δεν εμπλέκονται εξ’ ορισμού άλλες. Πιο συγκεκριμένα οι δυνατότητες αυτές είναι οι κάτωθι:

 

  • CLAIRCOGNIZANCE – Καθαρή Γνώση

Είναι η δυνατότητα να γνωρίζεις ακριβώς κάτι χωρίς λογική ή γεγονότα . Σκεφτείτε το ως μια εσωτερική γνώση .

 

  • CLAIRSENTIENCE – Καθαρή Αίσθηση

Πληροφορίες από μια «αίσθηση» στο πλαίσιο ολόκληρου του σώματος, χωρίς κανένα εξωτερικό ερέθισμα που να σχετίζεται με το συναίσθημα ή άλλες πληροφορίες .

 

  • CLAIRSCENT – Καθαρή Όσφρηση

Το να μυρίσει κανείς ένα άρωμα ή μια οσμή κάποιας ουσίας ή τροφίμων που δεν είναι στο περιβάλλον του. Αυτές οι οσμές γίνονται αντιληπτές χωρίς τη βοήθεια της φυσικής μύτης και πέρα από τα όρια του κανονικού χρόνου και του χώρου.

 

  • CLAIRTANGENCY – Καθαρή Αφή

Ευρύτερα γνωστή ως ψυχομετρία . Το να χειριστεί κάποιος ένα αντικείμενο ή να αγγίξει μια περιοχή και να αντιληφθεί μέσα από τις παλάμες των χεριών κάποιες πληροφορίες σχετικά με το αντικείμενο, τον ιδιοκτήτη ή την ιστορία του, που δεν ήταν προηγουμένως γνωστά.

 

  • CLAIRGUSTANCE – Καθαρή Γεύση

Το να γευθεί κάποιος μια ουσία χωρίς να θέσει τίποτα στο στόμα του. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτοί που κατέχουν αυτή την ικανότητα είναι σε θέση να αντιλαμβάνονται την ουσία από τα πνευματικά ή αιθερικά βασίλεια μέσω της γεύσης.

 

  • CLAIREMPATHY – Καθαρή Εμπάθεια, Εμβίωση, Συναίσθημα

Εμβιωτικός είναι κάποιος που μπορεί να συντονιστεί ψυχικά με τη συναισθηματική εμπειρία ενός προσώπου, τόπου ή  ζώου. Είναι ένα είδος τηλεπάθειας, το να αισθανθεί τη στάση , το συναίσθημα ή την ασθένεια του άλλου προσώπου ή οντότητας . Οι Εμβιωτικοί  συντονίζονται με τις δονήσεις και « αισθάνονται » τους τόνους της αύρας.

 

 

Ενόραση. Πολλοί είναι αυτοί που ταυτίζουν τη διόραση με την Ενόραση, καθώς θεωρούν ότι αποτελούν το ίδιο πράγμα. Λάθος! Ήδη είπαμε πως Διόραση χαρακτηρίζεται η ικανότητα ενός ατόμου να αντιλαμβάνεται εικόνες και πράγματα, χωρίς να χρησιμοποιεί τις πέντε κοινές φυσικές αισθητήριες ικανότητες. Η Ενόραση, όμως, δεν είναι ακριβώς αυτό. Πρόκειται για το ανώτατο επίπεδο που μπορεί να φτάσει η διορατική ικανότητα ενός ατόμου μέσα από σκληρή και απερίσπαστη πνευματική εξάσκηση αλλά με προαπαιτούμενη την καθαρότητα ψυχής και την αγνότητα του πνεύματος. Εδώ δηλαδή, υπεισέρχεται και άλλος ένας παράγοντας: η ενάρετη διαβίωση μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο πειρασμούς και παγίδες. Ο διορατικός για να κατακτήσει το επίπεδο της Ενόρασης πρέπει να παλεύει καθημερινά για την καθαρότητα του πνεύματος και της ψυχής του. Πρέπει να κατορθώσει να επιβληθεί πάνω στα πάθη της θνητής ύπαρξης του και να φτάσει αυτό που οι εκκλησιαστικοί κύκλοι καλούν «Θέωση». Η Ενόραση δεν αποτελείται μόνο από τη Διόραση αλλά και από τη Διακοή ή ακόμα και οποιαδήποτε άλλη από τις υπόλοιπες υποκατηγορίες που προαναφέραμε. Το άτομο λαμβάνει εικόνες από το μέλλον αλλά και από το παρελθόν κατά βούληση και αυτές συνοδεύονται από ήχους ή άλλα ερεθίσματα. Παραδείγματα ενορατικών ανθρώπων έχει να μας προσφέρει η θρησκευτική παράδοση μέσα από τον κύκλο των μοναχών και των ερημιτών με γνωστότερο ίσως τον γέροντα Παϊσιο που έζησε στο Άγιον Όρος τον 20ο αιώνα.

 

Αλληλεπίδραση στον Κόσμο των Επιθυμιών;

Μια συχνή παρεξήγηση που γίνεται είναι ότι οι άνθρωποι πιστεύουν πως ο διορατικός, όπως μπορεί και βλέπει πέρα από τον υλικό κόσμο, έτσι μπορεί και να δρα μέσα σε αυτόν. Είναι μια εικόνα που συχνά σχηματίζουν οι άνθρωποι για τη διορατικότητα και η οποία είναι φυσικά λανθασμένη. Ένα άτομο με την ικανότητα της διόρασης αφυπνισμένη, αλλά σε αρχικό ακόμα στάδιο εξάσκησης, ναι μεν βλέπει εικόνες από το Αστρικό Επίπεδο καθαρά, αλλά δεν μπορεί να αλληλεπιδράσει μέσα σε αυτόν τον κόσμο. Μπορεί ο διορατικός να ξεχωρίσει τι πραγματικά βλέπει μέσα στον Κόσμο των Επιθυμιών, αλλά δεν μπορεί να επέμβει.

 Του: Γιώργου Θεοχάρη

Αρέσει σε %d bloggers: