Σολωμονική Μαγεία- Τα 7 κλειδιά του Σολωμόντα

Η Κλείδα του Σολομώντος ή απλά Σολομωνική είναι ένα γριμόριο (grimoire)

βιβλίο μαγικών αφιερωμένο στον Βασιλιά Σολομώντα (όπως και πολλά άλλα). Τα γνωστά αντίγραφα δημιουργήθηκαν τον Μεσαίωνα ή και αργότερα. Το βιβλίο περιέχει πολλές παραγράφους και χωρία εμπνευσμένα από Ταλμουδικά κείμενα και από την Ιουδαϊκή Καμπάλα διδασκαλία.

Είναι πολύ πιθανό η Κλείδα του Σολομώντος να ενέπνευσε μεταγενέστερες εργασίες όπως το Lemegeton, επίσης γνωστό ως The Lesser Key of Solomon, αν και υπάρχουν πολλές διαφορές μεταξύ τους. Αυτό που μπορεί να οδήγησε στην δημιουργία του Lemegeton είναι οι κλητεύσεις και τα τελετουργικά του εξαγνισμού, ενώ λιγότερο σημαντικά ήταν τα ρούχα και τα μαγικά σύμβολα.

Πολλές εκδοχές της Κλείδας του Σολομώντος υπάρχουν, σε διάφορες μεταφράσεις, με μικρότερες ή μεγαλύτερες διαφορές. Οι περισσότερες είναι χειρόγραφες και χρονολογούνται γύρω στον 16ο ή 17ο αιώνα, αλλά ένα πρωτότυπο γραμμένο στα Ελληνικά υπάρχει ακόμη από τον 15ο αιώνα.

Ιστορία

Κρίνοντας από το στυλ γραφής, οι πηγές του βιβλίου μπορούν να αναχθούν στον Μεσαίωνα. Πολλά βιβλία που ήταν αφιερωμένα στον Βασιλιά Σολομών γράφτηκαν στην χρονική περίοδο από το 1000 έως το 1453, που ήταν υπονομευμένη από τους Σταυροφόρους και την επιρροή που είχε η επαφή με τους Ιουδαίους καμπαλιστές και τους Άραβες αλχημιστές πάνω στους Ευρωπαίους μάγους και δαιμονολόγους.

Αντίθετα από τα άλλα βιβλία, η Κλείδα του Σολομώντος δεν αναφέρει τα 72 πνεύματα που έκλεισε ο Σολομών σε ένα μπρούτζινο αγγείο, όπως αναφέρουν η Pseudomonarchia Daemonum (16ος αιώνας) και το Lemegeton σφραγίδα του δαίμονα (17ος αιώνας). Αυτό που η Κλείδα του Σολομώντος περιγράφει, δεν είναι η εμφάνιση ή η δουλειά κάποιου δαίμονα, αλλά μόνο τα απαραίτητα σκίτσα για να προετοιμάσει τον αναγνώστη για το κάθε μαγικό πείραμα.
Περιεχόμενα
Ένας από τους πολλούς “μαγικούς κύκλους” που βρίσκονται στο βιβλίο.

Η Κλείδα του Σολομώντος, χωρισμένη σε δύο βιβλία, περιέχει κλητεύσεις και επικλήσεις για να καλέσεις πνεύματα νεκρών (κατά προτίμηση στην μάχη) και πνεύματα από την Κόλαση (δεν ξεκαθαρίζεται αν θα είναι δαίμονες ή τιμωρημένες ψυχές, αλλά γίνεται κατανοητό από τον στόχο των κειμένων ότι τα πνεύματα αυτά είναι δαίμονες). Και για να προστατευτεί ο επικαλεστής (καλούμενος και ως εξορκιστής στο βιβλίο) από αυτούς και από μια πιθανή προσπάθεια δαιμονισμού υπάρχουν κατάρες για να υποχρεώσουν τα απρόθυμα πνεύματα να υπακούσουν.

Το βιβλίο περιγράφει πώς να ετοιμάσεις το μελάνι για να ζωγραφίσεις τα μαγικά σύμβολα, που είναι απαραίτητα για τα πειράματα που ο μάγος είναι έτοιμος να πραγματοποιήσει, χρησιμοποιώντας αίμα ζώου αναμεμιγμένο με άλλες ουσίες. Όλες οι ουσίες που χρειάζονται για τα μαγικά σκίτσα και τα amulets περιγράφονται λεπτομερώς, καθώς επίσης και ο τρόπος εξαγνισμού και προετοιμασίας.

Ο επικαλεστής πρέπει να περάσει από ένα είδος εξαγνισμού και κάθαρσης πριν εκτελέσει ένα απαιτητικό μαγικό πείραμα. Όλες οι διαδικασίες, τα τελετουργικά, τα ρούχα, τα χρώματα κ.α. αναφέρονται λεπτομερώς μέσα στο βιβλίο.

Σύμφωνα με την Κλείδα του Σολομώντος διάφορα ζώα πρέπει να θυσιαστούν ως προσφορές στα καλούμενα πνεύματα, απαραίτητη συνθήκη που είναι όμως κοινή σε μεσαιωνικά βιβλία “μαύρης μαγείας”. Το βιβλίο περιέχει οδηγίες για να εξασκηθεί ο αναγνώστης σε νεκρομαντεία, πειράματα αορατότητας, να προκαλέσει κακό σε άλλους, κτλ, και την ζωδιακή εποχή που είναι κατάλληλη για κάθε μαγικό πείραμα. Όλα τα αναγκαία μαγικά όργανα που χρειάζονται για την εκτέλεση περιγράφονται με πολλές λεπτομέρειες, συμπεριλαμβανομένου και τον τρόπο εκτέλεσής τους.

Καλό θα ήταν, ο επίδοξος μάγος να δηλώσει ότι ενεργεί ελεύθερος και ανεξάρτητος από την επιρροή του Κακού πριν προσπαθήσει να εκτελέσει κάποιο πείραμα που περιέχεται στο βιβλίο (πολλά από αυτά είναι για να προκαλέσεις κακό), και να επικαλεστεί την προστασία του Θεού.

Ποιος ήταν λοιπόν όμως ο Βασιλιάς Σολομών?

Σολομών (εβρ. שְׁלֹמֹה), γιος του Δαβίδ (5ο τέκνο) και της Βηθσαβεέ, 3ος Βασιλιάς του Ισραήλ, ανέβηκε στο θρόνο του Ισραήλ στα 972 π.Χ. και βασίλεψε επί 40 χρόνια, ο δε προφήτης Νάθαν, στον οποίο εμπιστεύθηκε την ανατροφή του ο Δαυίδ, τον ονόμασε Ιεδιδία («Ιδεδί», Ο’Rahlfs · «Ιεδδεδί», Ο’Brenton · εβρ. Γεντιτζέ, που σημαίνει «Αγαπητός του Ιαχβέ»). (2 Σαμουήλ/2 Βασιλειών 12:25)

Ο Σολομών έλαβε επιμελημένη ανατροφή. Όταν ο πρωτότοκος Αβεσσαλώμ επαναστάτησε και φονεύθηκε, ο Δαυίδ κατά το τέλος της βασιλείας του όρισε τον Ιεδιδία διάδοχο ονομάζοντάς τον Σολομώντα (εβρ. Σ΄λομό, που σημαίνει «Ειρηνικός»). Ο Σολομών αφού αποκατέστησε γρήγορα την τάξη, την οποία είχε διασαλεύσει η ανταρσία του μεγαλύτερου αδελφού, οργάνωσε το κράτος του με συγκεντρωτική διοίκηση, απολυταρχικό σύστημα διακυβέρνησης και βασική στρατηγική τη σύναψη συμμαχιών και εμπορικών συμφωνιών. Συνεργαζόμενος με τους Φοίνικες, συγκρότησε μεγάλο εμπορικό στόλο. Είχε εκτεταμένες εμπορικές συναλλαγές με μακρινές χώρες, αποκομίζοντας τεράστια πλούτη. Στη συνέχεια ανέπτυξε ιδιαίτερες σχέσεις με την Αίγυπτο. Παντρεύτηκε μάλιστα την κόρη του Φαραώ. Το όνομά της δεν το μνημονεύει η Βίβλος. Είναι όμως γνωστό ότι πήρε ως προίκα την πόλη Γεζέρ, που είχε καταλάβει ο Φαραώ από τους Χαναναίους.

Κατά την παράδοση κάποτε ο Σολομών είδε σε ενύπνιο τον Ιαχβέ ο οποίος τον ρώτησε τι θα προτιμούσε να του χαρίσει, δόξα πλούτη ή σοφία. Ο Σολομών ζήτησε σοφία. Ο Θεός, ικανοποιημένος για την επιλογή του, του χάρισε και τα τρία, πλούτη από το εμπόριο, δόξα από τους λαούς της εποχής του αλλά και πολλή σοφία. Δείγμα της σοφίας του αποτελεί η απόδοση δικαιοσύνης στην περίφημη δίκη των δύο γυναικών που διεκδικούσαν το ίδιο παιδί. Η απόφασή του να διαμελιστεί το παιδί, είχε ως αποτέλεσμα να αποκαλυφθεί η αληθινή του μητέρα.

Με τα πλούτη που συγκέντρωσε ο Σολομών εκτέλεσε πλήθος έργων όπως συγκοινωνιακά και καλλωπισμού. Ανήγειρε μεγαλοπρεπή οικοδομήματα, όπως τα εντυπωσιακά ανάκτορα, όπου διέμενε με πρωτοφανή χλιδή, μαζί με συζύγους και ερωμένες (κατά την παράδοση έφθαναν τις χίλιες), καθώς και τον περίφημο ναό της Ιερουσαλήμ στον λόφο Μωριά, όπου μετέφερε την Κιβωτό της Διαθήκης. Προς χάριν των αλλοεθνών παλλακίδων του έχτισε και ειδωλολατρικούς ναούς στην κορυφή του Όρους των Ελαιών που είχε ονομαστεί και Όρος του Σκανδάλου, επειδή ο ίδιος ο Σολομών τέλεσε εκεί θυσίες σε θεούς ειδωλολατρών. Οι οποίες, καθώς και η πολιτική ανεξιθρησκίας και η περιποίηση προς τους ξένους, όπως φαίνεται απέβλεπαν στην ανάπτυξη του εμπορίου και στην προαγωγή των συμφερόντων του κράτους του.Η φήμη του είχε φτάσει στα πέρατα του κόσμου. Είναι περίφημη η επίσκεψη στο παλάτι του της Βασίλισσας της Αραβίας Σαβά με πολύ μεγάλη συνοδεία, κατά την οποία αντάλλαξαν ακριβά δώρα, υφάσματα, πολύτιμες πέτρες, χρυσάφι κι αρώματα.

Η βαριά όμως φορολογία και οι αγγαρείες που επέβαλε για την εκτέλεση των μεγάλων έργων, προκάλεσαν την αγανάκτηση του λαού του κατά τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του. Εκδηλώθηκαν τότε σημαντικές εξεγέρσεις. Η κατάληξη ήταν, μετά τον θάνατό του, το κραταιό ιουδαϊκό κράτος να διασπαστεί, να παρακμάσει και τελικά να καταρρεύσει.

Η βασιλεία του διακόπηκε με τον θάνατό του το 931 π.X. και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ροβοάμ.

Η παράδοση αναφέρει ότι ο Σολομών διακρινόταν για σοφία, μεγάλη σύνεση και μόρφωση. Σ’ αυτόν αποδίδονται 3.000 παραβολές και 5.000 ωδές. Επίσης, κατά πάσα πιθανότητα του ανήκει η πατρότητα των έργων «Εκκλησιαστής», «Άσμα Ασμάτων» και «Παροιμίες» που αποτελούν πηγή πληροφοριών για τη ζωή και το έργο του.

Αρέσει σε %d bloggers: