Μαντική Τέχνη

Τι είναι η τέχνη της Μαντείας; Γιατί οι άνθρωποι επιθυμούν να γνωρίζουν το μέλλον και το κρυφό παρελθόν; Το αίσθημα της προγνώσεως είναι ένα από τα πιο θαυμαστά ψυχικά φαινόμενα. Και εν πολλοίς ανεξήγητο. Σίγουρα η μαντεία είναι ένα υψηλό πνευματικό σκαλί για την ανίχνευση των πνευματικών ικανοτήτων του ανθρώπου. Η μαντική τέχνη προσπαθεί να δει μέσα στο βάθος του χώρου και του χρόνου και να προβλέψει το μέλλον.

Μαντεία είναι εν ολίγοις η «προφητική δύναμη», με την οποία προβλέπει κανείς το μέλλον.  Έχει πολλές μορφές με κυριότερες την αστρολογία, το διάβασμα της τράπουλας, το ρίξιμο των ρούνων, την ερμηνεία των συμβόλων του καφέ ή των φύλλων του τσαγιού, την χρήση της κρυστάλλινης σφαίρας, τη χειρομαντεία κλπ. Ο αρχαίος κόσμος αναγνώρισε πολλές ακόμη μορφές μαντείας, από την ερμηνεία των ονείρων μέχρι και τη μαντική προφητεία.

Η τέχνη της μαντικής στις πιο ακραίες μορφές της περιλαμβάνει επίσης και τη διάμεση αίσθηση (medium), που είναι η διαμεσολάβηση του ανθρώπινου νου μέσω της ύπνωσης για την επικοινωνία με τον αθέατο κόσμο των πνευμάτων. Στην αρχαιότητα δε, συναντάμε τη Νεκρομαντεία ή Νεκυομαντεία ή και Ψυχομαντεία, όπου οι χρησμοί δίδονταν κατόπιν θυσιών στους υποχθόνιους θεούς και στις ψυχές των νεκρών.

Η μαντική ήταν ευρύτερα διαδεδομένη στην αρχαία Ελλάδα και γενικότερα στον αρχαίο κόσμο. Ο Σωκράτης πίστευε πως η μαντική μπορεί να γίνει κτήμα του κάθε ανθρώπου μέσω της αυτογνωσίας. Κατά τον Δημόκριτο οι ψυχές των προφητών και των τρελών έχουν διαφορετική σύνθεση από τις ψυχές των υπόλοιπων ανθρώπων.

Η ετυμολογία της μαντικής και της μαντείας ανάγεται στο ρήμα μαίνεσθαι. Δηλαδή τα σχετικά φαινόμενα θεωρούνταν καταστάσεις ιερής μανίας, δηλαδή έκστασης που σημαίνει την έως ένα βαθμό απώλεια του εγώ όσο διαρκούσε η κατάσταση αυτή. Στον αρχαίο κόσμο η μαντική συνδεόταν με κάποια θεότητα, που πρόσφερε την πληροφορία που λάμβανε ο μάντης, ο οποίος ήταν ο διάμεσος, μέσω του οποίου η θεότητα έδινε πληροφορίες για το μέλλον. Υπήρχαν τεχνητοί τρόποι για να μεταβεί το πρόσωπο σε κατάσταση διαμεσότητας,  φτάνει κανείς να θυμηθεί τα φύλλα δάφνης της Πυθίας ως ένα μικρό παράδειγμα. Κατά τον Πλούταρχο η πρόβλεψη του μέλλοντος είναι αποτέλεσμα συντονισμού της ψυχής του μάντη με τον κόσμο του υπερπέραν, ο οποίος φωτίζεται από τον Απόλλωνα οι ακτίνες του οποίου ξεδιαλύνουν το σκότος και τίποτα δεν είναι κρυφό από αυτόν. Η Κασσάνδρα, οι Σίβυλλες και οι Πυθίες θεωρούνταν « ‘εξ  ‘Απόλλωνος μαινόμεναι ».

Στο ασυνείδητο του ανθρώπινου όντος βρίσκονται όλες οι πληροφορίες για τα αίτια των γεγονότων του μέλλοντος του. Κατά τον ίδιο τρόπο στο συλλογικό ασυνείδητο βρίσκονται οι πληροφορίες για τα αίτια ευρύτερων γεγονότων που θα συμβούν στο μέλλον. Πρόκειται για μία εξίσωση. Όποιος έχει τις απαραίτητες συντεταγμένες μπορεί να τη λύσει. Δηλαδή να προβλέψει το μέλλον. Το ανθρώπινο ασυνείδητο ή το υποσυνείδητο μπορεί να εκτελέσει τις απαραίτητες πράξεις για τη λύση της εξίσωσης αυτόματα.

Για να έλθει σε επαφή με το υποσυνείδητο ο μάντης θα πρέπει να προκαλέσει μία κατάσταση μείωσης των αισθήσεων. Αυτό μπορεί να το προκαλέσει κάποιος τρίτος, όπως ένας υπνωτιστής, αλλά μπορεί ακόμα να το προκαλέσει και ο ίδιος ο μάντης στον εαυτό του. Είναι δυνατό μάλιστα, να πραγματοποιηθεί με φυσικό τρόπο, όπως κατά τη διάρκεια του ύπνου στα όνειρα ή σε ασφυκτικές και πιεστικές καταστάσεις. Επίσης υπάρχουν φυτά και βότανα που περιέχουν ουσίες φιλικές προς τη μαντική αφού προξενούν τη μείωση των αισθήσεων που απαιτείται για την επίτευξη της κατάστασης διαμεσότητας ή επαφής με τον κόσμο του ασυνειδήτου, ατομικού ή συλλογικού. Η Πυθία χρησιμοποιούσε ένα πόσιμο υγρό που ονομάστηκε Πύθιο, το οποίο ίσως περιείχε ουσία που εξαγόταν από τα φύλλα δάφνης.

Το ενεργειακό δυναμικό των γυναικών θεωρείται περισσότερο συμβατό με τις μαντικές ικανότητες και γι’ αυτό το λόγο στην Αρχαία Ελλάδα υπήρχαν Πυθίες και Σίβυλλες, ενώ οι άντρες μάντεις εξαιρέσεις. Σε κάθε περίπτωση έπρεπε να υποστούν ειδική προετοιμασία εξαγνισμού ώστε να περιέλθουν σε κατάσταση κατά την οποία θα μπορούν να μεταδώσουν την θεία θέληση.

Η μαντική πιθανότατα είναι εγγενής ικανότητα της ψυχής, κάτι που διαφαίνεται από προβλέψεις του κοντινού μέλλοντος στις οποίες επιδίδεται ο καθένας και οι οποίες έχουν την μορφή προαισθημάτων για γεγονότα που πρόκειται να συμβούν, όχι απαραίτητα κάποιας σημασίας. Συνήθως μάλιστα, πρόκειται για ασήμαντα γεγονότα, που προσπερνάμε, χωρίς καμία προσοχή στην πρόβλεψη που επιτεύχθηκε. Τα προαισθήματα αυτά τα ονομάζουμε και διαίσθηση και αναφερώμαστε εκτενέστερα σε αυτά στο άρθρο ESP – Η Έκτη Αίσθηση.

 Του: Γιώργου Θεοχάρη

Αρέσει σε %d bloggers: