Η ιστορία της μαγείας

Η ιστορία φαίνεται να ξεκινάει γύρω στο 6000 π.Χ στην πόλη Ερινού στην χώρα της Μεσοποταμίας όπου οι Σουμέριοι αποτέλεσαν το πρώτο φύλο που την κατοίκησε.

Λίγο αργότερα η βασιλεία των Σουμερίων μεταφέρει την πρωτεύουσα της στην πόλη Κις. Κατά την πρώτη δυναστεία, ο πληθυσμός της Βαβυλώνας  περιείχε ισχυρό ποσοστό από Αρκαδαίους  που ενώθηκαν με τους Σουμέριους και κατόπιν απορροφήθηκαν από τους Βαβυλώνιους.

Η θρησκεία αυτών των λαών ήταν κατ εξοχήν φυσιολατρική και πολυθεϊστική και παρόμοια με την αρχαία ελληνική θρησκεία.

Κατά την νέα Βαβυλωνιακή περίοδο όπου τα φύλα που συγχωνεύτηκαν είχαν δημιουργήσει το Σημιτικό κράτος με κυρίαρχη την Ακαδική γλώσσα, είδε την μεγαλύτερη ακμή του επί βασιλεία Χαμουραμπί.

Αργότερα όμως κατακτήθηκε από Ασσύριους και μετέπειτα ανακτήθηκε από τον Λαβοπολοσάρ, γιο του Ναβουχοδονόσορα ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το απόγειο της δόξας της χώρας το 605-562 π.Χ

Στην συνέχεια η Βαβυλώνα κατακτήθηκε από τον Πέρση βασιλειά Κύρο και πραγματοποιήθηκε η αποτίναξη του Ασσυριακού ζυγού.

Ο Κύρος πολέμησε την Αίγυπτο το 539 π.Χ και κατέκτησε την Φοινίκη και την Συρία δημιουργώντας μια πανίσχυρη αυτοκρατορία.

Η Βαβυλώνα την εποχή των Αχαιμενιδών όπου ο Κύρος επέτρεψε σε όλους τους υποδουλωμένους λαούς να επιστρέψουν στην πατρίδα τους και να λατρέψουν τους Θεούς τους.

Ο Πέρσης βασιλιάς με επικεφαλή τον Δαρείο καθιέρωσαν την Βαβυλώνα σαν πρωτεύουσα της 9ης σατραπείας τους και σαν επίσημο επιστημονικό κέντρο της αυτοκρατορίας τους, λαμβάνοντας υπόψιν την έντονη αρχαία παρουσία στην πόλη των επιστημών, ειδικά των μαθηματικών και της αστρονομίας την εποχή της 5ης δυναστείας των Χαλδαίων.

Οι αστρονομικές μελέτες του βασιλιά Ναβονασάρου τελειοποιήθηκαν όπως επίσης και η μελέτη της αστρολογίας και των ζωδιακών κύκλων.

Η πρώτη φάση της θρησκείας της Μεσοποταμίας ήταν φυσιολατρική, δηλαδή η λατρεία των δυνάμεων της φύσης .

Οι άνθρωποι μετέφρασαν αυτές τις δυνάμεις με την μορφή πνευμάτων της ευφορίας και της γονιμότητας .

Δημιούργησαν επίσης Θεούς-πνεύματα για όλα τα απαραίτητα στην ζωή, όπως πνεύματα των δημητριακών, του δάσους του αμπελιού των πηγών κλπ.

Η μαγεία σαν ανθρώπινος οργανισμός ή ανάγκη του ανθρώπου να αποδώσει στην ύπαρξή του ένα εσωτερικό νόημα άρχιζε να ταυτοποιεί τους νόμους της φύσης, μεταφυσικά γεγονότα όπως το ταξίδι του Ήλιου από το χειμερινό στο θερινό Ηλιοστάσιο , τις 4 εποχές, τον Ήλιο και την Σεληνη.

Η σύγχρονη κβαντική θεωρεία εξάλλου αναφέρει ότι ο άνθρωπος είναι ένας δέκτης της συνείδησης η οποία είναι η βάση του εκδηλωμένου κόσμου όπως τον βλέπουμε. Έτσι άρχισε η αναλογία αυτών των φυσικών γεγονότων που έβλεπε στην εξωτερική του ζωή σε συνάρτηση με τις εσωτερικές του τάσεις συναισθήματα, προαισθήματα και λειτουργίες της ψυχής του που ικανοποιούσε μέσω αυτών των εικόνων, ζώων, σχεδίων, συμβόλων.

Οι οποίες δυνάμεις είναι και αυτές που διέπουν και την συλλογική ψυχή του κόσμου.

Ακόμα και τα γνωστά μας αραβικά αριθμητικά ψηφία είναι αρχέτυπα και λειτουργίες της ζωής. Οι βάσεις αυτές που ξεκίνησαν από την Μεσοποταμία πέρασαν στους Βαβυλώνιους και στους Εβραίους.

Από την άλλη πλευρά πέρασαν στους Πέρσες και κατόπιν επηρεάστηκε η Αρχαία Ελληνική μυστηριακή φιλοσοφία και θεολογία. Για τους Αιγύπτιους οι οποίοι έχουν πολύ κοντινή φιλοσοφία με τους Έλληνες, αναφέρεται ότι ανήκουν στο ίδιο Μεσογειακό τόξο μυστηρίων και ότι έχουν καταγωγή τις Ινδίες.

Οι σύγχρονες έρευνες έχουν αποδείξει ότι η Ελληνική καταγωγή σαν Ινδοευρωπαικό φύλο, προέρχεται από τις Ινδίες και σ’αυτό συνηγορούν κάποια στοιχεία που έχουν να κάνουν με το DNA των Ινδουιστών και των Ελλήνων.

Από μυστηριακής απόψεως τα Ελευσίνια μυστήρια συμμερίζονται τις ίδιες αρχές και γνώθι σε εαυτόν και της αιώνιας ζωής.

Τα κοινά αυτά αυτών των μυστηρίων είναι μια πανανθρώπινη αλήθεια που πέρασε στις γνωστές μας σήμερα μονοθειστικές θρησκείες .

Εν τέλει μπορούμε να πούμε ότι η εξέλιξη των θρησκειών από  μητριαρχικές και σεληνιακές σε Ηλιακές π.Χ Χριστός, Μωάμεθ κλπ συμβολίζει το πέρασμα του ανθρώπινου νου από το ασυνείδητο στο συνειδητό.

 της Αθηνάς Ανδριανού

Αρέσει σε %d bloggers: